Poèma CV per aver un emplec !

È un nebot, coma n'i a tanti en mon!
Cèrque trabalh, coma tanti en mon!
Ei universitari e joen, coma tanti en mon!
Ei trabalhador, cordiau, atent, coma n'i a tanti en mon!

Ei empatic e sociable, coma tanti en mon!
A estudiat Tecnic en Comerç, coma tanti en mon!
Monitor en Temps de Lèser, coma tanti en mon!
Grad Superior: Realizador Audivisuau, coma tanti en mon!

A collocat parquet, coma tanti en mon!
e trabalhat en fotografia digitau e analogica, coma tanti en mon!
a estat tecnic de laboratòri e dependent de botiga, coma tanti en mon!
de materiau fotografic e esportiu, coma tanti en mon!

Companh des sòns companhs, coma tanti en mon!
A pariat bicicletes e servit cerveses, coma tanti en mon!
ellaborat vidèus, dirigit teatre, ensenhat informatica, coma tanti en mon!
metut musica en hèstes multitudinaries, coma tanti en mon!

A guanhat prèmis en Vinharòck, coma tanti en mon!
des sues pròpries composicions musicaus, coma tanti en mon!
esportista nat a practicat mès d'un espòrt, coma tanti en mon!
e a guanhat fòrça prèmis, coma tanti en mon!

Coneish e utilize Windows, Word, Excel, coma tanti en mon!
Power Point, Access, Internet, coma tanti en mon!
Mac, Pages, Final Cut Pro, Motion, coma tanti en mon!
Estime es animaus, era tèrra, e coma non, as amics des sòns amics!

Eth mèn nebot ei coma tanti, mès de tietes sonque n'i a ua que sò jo!!
Evidentment se i a quauqu'un que m'aprècie m'ajudarà a trapar-li un trabalh. sabetz que per vosati jo ac haria! 1 punet e bona nit!
Que es dius mos acompanhen!

Lucia Mas Garcia

Julien Campredon dans Le Nouvel Obs

Picatz sul document per aver l’article sncièr.

Pour l’avoir en entier, allez sur le site de l’éditeur toulousain.

Poèma : Tunísia per Cristian Rapin

Tèxte istoric : «Afar Calàs» o Tractat sobre la tolerença.

Quand la justícia francesa mata los occitans... Quand Joan Calàs es estat matat, Voltaire escriviá :
« La matança de Calàs, cometuda dins Tolosa ambe lo glabi de la justícia*, lo 9 de març de 1762, es un dels pus singulars eveniments qu'amerítan l'atencion de nòstra edat e de la posteritat. S'oblida lèu aquesta massa de mòrts que son tombats dins la batalhas sense nombre, sense que perqué es la fatalitat inevitabla de la guèrra, mas perqué los que moríscan per la sòrt de las armas podiá, atanben bailar la mòrt als enemics, e an pas ges cadut sense se defendre. Aquí ont lo dangièr e l'avantatge son similars, l'estonament s'atuda, e la quita pietat s'aflaquís ; mas se un paire de familha inocent es liurat a las mans de l'error, o la passion, o del fanatisme ; se l'accusat a cap defensa que sa vertut : se los arbitres de sa vida an pas cap riscar en lo còltrencar que de s'enganar ; se pòdon matar sense pena per un arrest, alara lo crit public puja, cadun temís per se-meteis, se vei que digun es en securitat per sa vida dabans un tribunal installat per velhar sobte la vida dels ciutadans, e totas las votzes s'amássan per cridar vengença. »
Voltaire, Tractat de la tolerança, debutat en octobre 1762, e acabat e, 1763, imprimit a Ginèbra per la maisson Cramer. Voltaire zo difusèt tre 1763.
* nòta del godilhaire, justícia francesa en tèrra occitana.

L'Étranger, l'Estrangièr

Es lo nom d'una revista tolsana, ai agut de pagar 4 € pel numèro de junh de 2007. Bon, la revista amerita per aver gausat parlar politica e en fin de revista i a de poesia en lenga francesa...

Mas la lenga occitana i es absenta, talament bèstia aiçò per una revista que se vòl de tenguda bèla e tolsana de vertat.

Ai notat çaquelà una responsa d'En Christophe Lèguevaques que prepausa un projècte per Tolosa, e se dèu segurament vóler presentar a las eleccions.

«Question deThierry Delaveau, cap-redactor de L'Étranger : Alara quinas son las vòstras prepausicions ?

- Per èstre coërent, propausi d'adralhar la meuna candidatura de Tolosa per 2013 sul tèma de la « resisténcia a la consomacion del monde ». Dels catares a Jean-Pierre Vernant, en passar per aquel « trobador-filosòfe de l'infinit » que es Giordano Bruno, Tolosa se dèu mostrar sense qu'es del Gèni d'Òc mas tanben que pòt devenir, se se ne dona mejan, una capitala dels sabers culturals, scientifics e morals, en ret ambe las autras capitalas culturalas del monde. Dins lo «Gèni d'Òc » (1943), Simone Weill parla de Tolosa al XIIen sègle, ambe vam e baila mantunes sendèrs d'accions : « una civilizacion miègterrana a pujat, que benlèu auriá pogut èstre ambe lo temps fargat tal un miracle segond, que benlèu auriá tocat un gran de libertat espirituala e de feconditat atanplan nauta que la Grècia antiga, se l'aviá pas matat » Se Tolosa dèu devenir capitala europenca de la Cultura en 2013, se dèu religar ambe la seuna istòria e devenir un luòc de resisténcia a la « consomacion » del monde. Per portar l'objectiu aqueste, avem creat un Comité des résistances culturelles (CRC) que es dubèrta a totes, maiquetot a los que vòlon gardar clar lo caractèr subvertiu de la cultura e que vòlon dintrar en resisténcia contra la societat de mèrças. »

Lo projècte es devolopat sus un site Internet.

La pensada aquesta dona sense que l'objectiu, mas pas brica la faiçon de far (segur que a mestièr dels occitanistas), e encara mens dels mejans (car se l'objectiu es ben notat lo còst es ges valorizat), que vertadierament van fautar per bastir aqueste «Toulouse 2013» que vesem corrir marcat sus un mini-bus tisseo dempuèi mai de dos meses.

Sabi pas ont es la pensada culturala sus l'èstre e l'aver, aquí ; sabi pas tanpauc se aquestas paraulas son per fargar una politica de l'èstre, ambe un balanç juste per l'aver ? O benlèu que lo sistèma liberal farà que l'aver serà de mens en mens considerat, mens de subvencion d'Estat, o oficiala e locala, e mai de mercat dins la cultura, e alara s'espera que la cultura de l'èstre damorarà, mas alara es faire fin de la destruccion lingüistica francesa contra la lenga dels Trobadors [pas Troubadours], e sobretot de l'administracion del Ducat d'Aquitània.

Es un discors politic, pauc clar.